Özgürlük, iki kere ikinin dört ettiğini söyleyebilmektir. Eğer buna izin verilirse gerisi kendiliğinden gelir...

İnsanların sürekli olarak her anının izlendiği; düşüncelerinin, davranışlarının düşünce polisleri tarafından okunduğu; özel hayatın ortadan kalktığı; tarihin yeni gelişmelere göre sürekli olarak değiştirildiği ve tarihi anlatan tüm belgelerin yok edildiği; sürekli savaşın, işkencenin, toplu ölümlerin gerçekleştirildiği; olmayan şeylerin var gibi gösterildiği, olanların kaydedilmediği; herkesin tek tip olmaya zorlandığı; savaşın barış,özgürlüğün kölelik, bilgisizliğin kuvvet olduğunu özümseten bir yönetim anlayışının var olduğu….bir ülke hayal edebilir misiniz ??
Romanın kahramanı, ülkesinde yapılan her şeyin yanlış olduğunu farkındadır ve sorgulamaya başlar. Böyle yaparak düşünce suçu işlemektedir…En sonunda yakalanır… Öldürülmez ama türlü işkencelerle diktatörlüğe karşı olduğu itiraf ettirilir…dışarıya çıkarıldığında ise artık eski düşüncelerinin yerini tersi düşünceler almıştır…rejime karşı gelmiyor hatta Büyük birader olarak adlandırılan, nefret ettiği diktatörü seviyordur.…çünkü işkence sırasında beynine bu olgular aşılanmıştır ve ona sürekli tekrar ettirilmiştir. George Orwell kitabın ana temasını şu cümleyle özetlemiş: “Düşünce dili çürütebilirse, dilde düşünceyi çürütebilir”
Kitabın hikaye kısmı kısaca böyle… evet kurgulanmış bu olayları birebir yaşamıyoruz belki ama bugün gelinen durumun, özünde çok farklı olmadığını gösteriyor. Ekonomik açıdan güçlü ülkeler diğerlerini ezme savaşı verirken, hiçbir toplum buna gerçek manada dur diyemiyor…Neden savaşlar dinmiyor? Mikro açıdan bakıldığında da günlük yaşamımızda, düşünmemizi engelleyen, bizi fikir üretmekten uzaklaştıran o kadar çok ayrıntıyla dolu ki hayatımız…Başta televizyon programları... işimize yaramayacak, seviyesiz programların hem zamanımızdan çaldığını, hem de bizi körelttiğini düşündüğümüz anda neler değişir acaba??
Bu durumun daha da kötüye gitmemesi için hepimizin yapacağı bir şeyler vardır mutlaka…Önemli olan yapacağımız olumlu her eylemin eninde sonunda bizi sonuca ulaştıracağına inanarak adım atmak değil mi??…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder