“Yaşamın trajedisi ölüm değil, yaşarken içimizde ölmesine izin verdiklerimizdir”.
Norman Cousins
Norman Cousins
Hiç düşündünüz mü bunu…Çoğumuz ölümü aklımıza bile getirmek istemeyiz….Kendi ölümümüzü düşünmek ürkütür bizi. Hele gençsek, ölüm bize yakışmaz…Aslında hayatımızı anlamlı bir şekilde yaşayabilmemiz için sık sık hatırlamamız gereken bir kavramdır ölüm. Hepimizin dünyaya gönderilme amacımız vardır ve hepimizin içinde bu amacı gerçekleştirebilmemiz için farklı potansiyellerimiz…Fakat bu potansiyeli bulup ortaya çıkarabilmektir asıl sorunumuz….Okuduğum kitabın bir yerinde şunlar yazıyordu; “Aramızdaki en güçsüzün bile bir yeteneği vardır, ancak önemsiz görüntüsünün altında o bunu anlamaz, oysa ki değeriyle kullanıldığında bu yeteneği tüm nesli kullanacaktır.” Ben inanıyorum buna …Çoğunlukla hayatımızda ki olumsuzluklara takılıp kaldığımızdan olumlu yönlerimizi görmekte güçlük çekiyoruz….Yaradılışımızla birlikte içimizde var olan bu potansiyelin % kaçını kullanıyoruzdur hayatımız boyunca?Kaçımız kapasitemizin tamamını verebiliyoruz hayatlarımıza? Bunu yapabilmemiz için kendimizi tanımalıyız, yeteneklerimizin ve eksik yönlerimizin farkına varmalıyız önce…
Üniversitede Stratejik Yönetim dersi veren değerli hocam bize- insanların da işletmeler gibi olduğunu, firmaların durumunu belirlemek için kullandığımız SWOT Analizi(Güçlü yönler/Zayıf yönler /Fırsatlar/ Tehditler) tekniğini kendi hayatımız için de uygulayabileceğimizi- söylemişti. Bu analizi öz eleştiriyle yapabildiğimiz takdirde, analizin kendi değerimizi açığa çıkarabilme noktasında çok işe yarayacağından eminim…Buna benzer farklı bir çok yöntem kullanabiliriz, yeter ki bunu gerçekten isteyelim…Ortaya çıkan yeteneklerimiz doğrultusunda , bilinçli bir şekilde kendimizi geliştirmek için çaba harcamalıyız, çünkü ancak kendimizi iyileştirdikten sonra diğer insanlara da faydalı hale gelebileceğimize inanıyorum… Hayatımızın amacını belirledikten sonra da onu uygulamaya koymak için biran önce harekete geçmeliyiz…Doyurucu bir yaşam sürdürebilmemiz için bunların denemeye değer olduğunu düşünüyorum…
Hayatımın sonuna geldiğimde , yapabileceklerimle, yaptıklarım arasındaki farkı en aza indirdiğim zaman gerçekten yaşamış olmaz mıyım? Ne dersiniz... Ben ölünce kim ağlar?
Üniversitede Stratejik Yönetim dersi veren değerli hocam bize- insanların da işletmeler gibi olduğunu, firmaların durumunu belirlemek için kullandığımız SWOT Analizi(Güçlü yönler/Zayıf yönler /Fırsatlar/ Tehditler) tekniğini kendi hayatımız için de uygulayabileceğimizi- söylemişti. Bu analizi öz eleştiriyle yapabildiğimiz takdirde, analizin kendi değerimizi açığa çıkarabilme noktasında çok işe yarayacağından eminim…Buna benzer farklı bir çok yöntem kullanabiliriz, yeter ki bunu gerçekten isteyelim…Ortaya çıkan yeteneklerimiz doğrultusunda , bilinçli bir şekilde kendimizi geliştirmek için çaba harcamalıyız, çünkü ancak kendimizi iyileştirdikten sonra diğer insanlara da faydalı hale gelebileceğimize inanıyorum… Hayatımızın amacını belirledikten sonra da onu uygulamaya koymak için biran önce harekete geçmeliyiz…Doyurucu bir yaşam sürdürebilmemiz için bunların denemeye değer olduğunu düşünüyorum…
Hayatımın sonuna geldiğimde , yapabileceklerimle, yaptıklarım arasındaki farkı en aza indirdiğim zaman gerçekten yaşamış olmaz mıyım? Ne dersiniz... Ben ölünce kim ağlar?
